Tural Axundov, Şəhriyar Rəhimov, Kərim Diniyev. Adları çəkilənlər kapazpfc.az saytının “Tam sərbəst” adlı rubrikasının qonağı olan futbolçulardır. Bu rubrika vasitəsilə oxucular müsahiblərimizin futboldan kənar düşüncələri ilə tanış olmaq imkanı əldə edir.
 
“Tam sərbəst”in növbəti qonağı əsas komandamızın üzvü Tural Nərimanovdur. Hazırsınızsa, bizimlə tam sərbəst olan müdafiəçini eşidək:
 
Ay gözəl kəndimiz…
 
Hamının kəndlə müəyyən bağlılığı var, eləcə də mənim. Təəssüflər olsun ki, öz kəndimiz mənfur düşmənlərimiz olan ermənilər tərəfindən işğal olunub. Bizim kənd Füzuli rayonunun Əbdürrəhmanlı kəndidir. Amma hazırda digər kəndlərdə yaşayan qohum-əqrabamız var. Sonuncu dəfə ora nə vaxt yolumun düşdüyünü xatırlamıram, dəqiq yadımda deyil. Hardasa 2-3 il olar. Futbolla bağlı tez-tez gedib-gəlmək olmur. Razıyam ki, hər halda yayda və ya qışda istirahət dövrlərində getmək olar. Allah həmişə xeyir iş qismət eləsin, belə məclislərdə və şər işlərində əsasən kəndə gedirəm, yaxınlara baş çəkirəm. Qarabağlı olsam da, Bakıda böyümüşəm. Şəhərin gur həyatına öyrəşmişəm. Ona görə yalandan durub deyə bilmərəm ki, kənd həyatı mənim üçün daha rahat olar. Əksinə, paytaxtda hər şey ürəyimcədir. Bəlkə də kənddə böyüyüb yerli mühitə öyrəşsəydim, kəndi seçərdim, asanlıqla orada yaşayardım. Düzü, bəzən kənd həyatı adamı cəlb edir. Meyvəni ağacdan dərməyi, tərəvəzi əkin sahəsindən adamın özünün yığmağı xoşagələndir. Elə Bakıda həyət evində yaşayırıq, ona görə də bəzən eyni hissləri yaşayıram.
 
Məktəb illəri…
 
Yasamal rayonunda 4 nömrəli məktəbdə oxumuşam. İdmançılar təhsilə az meyl edən olurlar. Bu da təbii ki, məşqlərlə bağlıdır. Mən də uşaqlıq dövründən diqqətimi futbola yönəltmişəm. Bütün idmançılar kimi əla qiymətləri bədən tərbiyəsi və əmək dərslərindən almışam (gülümsəyir). Əslində 5-6-cı siniflərə kimi bütün fənləri yaxşı oxumuşam, lakin sonradan idmana yönəldiyimdən təhsil arxa plana keçdi. Ya futbolun arxasınca getməliydim, ya da ki, təhsilin. Mən də birincini seçdim və bunun da nəticəsində dərslərimdə bir az geriləmə oldu. Ali təhsil də almamışam. Universitetə sənəd qəbulu zamanı “Neftçi” ilə birlikdə Avstriyaya təlim-məşq toplanışına yollanmışdıq, gəlib çata bilmədim. Sonradan da heç bu işin üstünə düşmədim. Əlbəttə, ali təhsil almadığıma görə peşmanam. Hərdən yaxınlarım “hələ gec deyil” söyləyirlər. Sənətimə uyğun Azərbaycan Dövlət Bədən Tərbiyəsi və İdman Akademiyasına qəbul olmaq olardı. Məncə, artıq gecdir. Amma heyfslənirəm ki, gərək bunun üstünə vaxtında düşərdim. 
  
Yaradıcılıq bacarığı
 
Razıyam ki, qarabağlıların musiqiyə, ədəbiyyata, yaradıcılığa həssaslığı çoxdur. Amma mənim yaradıcılıq bacarığım yoxdur. Musiqini sevirəm, amma bütün günü mahnı dinlədiyimi deyə bilmərəm. Üstünlüyü Azərbaycan musiqilərinə verirəm. Bu gün bütün gənclərin əksəriyyəti Röyaya qulaq asır, mən də onlardan biriyəm (gülür). Müasir estradaya üstünlük versəm də, muğam və aşıq musiqilərindən də xoşum gəlir. Qrabağlıların heç də hamısının səsi yoxdur. Buna özümü misal çəkə bilərəm. Oxumağa cəhd etməmişəm. Düzdür, bəzən züm-zümə edirəm və bunu yəqin ki, bunu çoxları bacarır.  Avtomobil sürəndə kefimin kök vaxtında dodağımın qaçdığı vaxtlar olur. Uşaq vaxtı rəqs etməklə aram yaxşı olub. Açığı, yaxşı oynadığıma görə hamı məni qohumların, yaxınların toy məclisinə aparırdı. Rəqsimlə seçilirdim, amma böyüdükcə utanmağa başladım, kompleks yarandı. Bu səbəbdən oynamağı dayandırdım. Rəqs dərnəyinə getməmişəm, evdə özüm öyrənmişdim, həvəsli idim. Bu yaxınlarda toy məclisləri çox oldu, uşaqlar nə qədər çalışsalar da, məni oynada bilmədilər. Dolu tribunalar önündə futbol oynaya bilirəm, amma toya gələndə utanıram. Futbol oynamaq işimiz, peşəmizdir deyə sıxılmırsam, məclisdə isə 350-400 adamın qarşısında çətinlik çəkirəm. İndi mənim işim toylarda təamlardan dadıb, oynayanlara tamaşa etməkdir. Futbolçu dostlarım var ki, çox yaxşı rəqs edirlər, onlara azarkeşlik edirəm.       
 
İlk baxışdan sevgi
 
Birinci dəfə gördüyün adama aşiq ola bilərsən, amma (bir qədər düşünür)…Məncə, gərək yaxından tanıyasan, biləsən və sonra sevəsən. İlk baxışdan sevgi bir qədər çətindir. Xoşun gələ bilər. Mən ilk baxışdan sevə bilmərəm. Elə düşünülməsin ki, sevgidən yanıqlı danışıram. Sevmişəm də, sevilmişəm də. Amma bu şeylər daha çox yeniyetməlik dövrlərində, məktəb vaxtlarında olub. Evli deyiləm, elə yəqin ki, qarşıma sevə biləcəyim birisi çıxmadığına görə bu vaxta kimi subay qalmışam. Bu, qismətə bağlı məsələdir. Gələcəyə ümidlə baxıram. Hərdən əsl sevginin 30 yaşından sonra yarandığını eşidirəm. Mən belə düşünmürəm. Dost-tanış var ki, 20-21 yaşında evlənərək ailə həyatı qurub, bu gün də çox xoşbəxtdirlər. Ailə qurmaq elə bir məsuliyyətli işdir ki, tələsmək düzgün deyil. Düşünüb, götür-qoy edib evlənmək lazımdır. Hələ ki, qismətimə subaylıq yazılıb. Evdəkilər evlənməklə bağlı mövzunu tez-tez açırlar. Açığı, mən də evlənmək istəyirəm. Amma dediyim ki, tələsməyi, yanılmağı istəmirəm. Futbolun ailə qurmağa heç bir təsiri ola bilməz, mənim fikrim belədir. Hər birinin öz yeri var.
 

Son oyun

28/02/2017 - 15:00

Kəpəz
1:1

Qəbələ
Gəncə şəhər stadionu

Növbəti oyun

05/03/2017 - 15:00

Kəpəz
-:-

AZAL
Gəncə şəhər stadionu